hafjsór allsnægtanna

2006-12-23T09:56:00.000-08:00

Við óskum ykkur gleðilegra jóla og gæfuríks komandi árs.

2006-12-08T06:18:00.000-08:00

1. Desember fæddist þessi prinsessa. Hún hefur það gott núna hjá mömmu og pabba sem eru bara heima í fríi með stelpuna. Hún er ekki búin að fá nafn en er vikugömul í dag.

Hvítasunnumafían hittist

2006-10-14T18:11:00.000-07:00

Loksins hittist hvítasunnumafían í Völvufelli 11 vegna afmælis Guðrúnar Mörtu (sem varð þess valdandi að fjölskyldan hittist og sýndi sitt rétta andlit). Við skemmtum okkur auðvitað frábærlega hjónakornin og vorum að sjálfsögðu búin að koma okkur í mafíufilinginn.

Hvítasunnumafían hittist

2006-10-14T18:10:00.000-07:00

BAng bang!

íslenski fáninn

2006-10-08T08:09:00.000-07:00

Motta

2006-09-14T15:51:00.000-07:00

Hér er smá skoðanakönnun: Að vera með mottu?

Ljóðabók

2006-09-08T09:09:00.000-07:00

Ég er að hugsa um að gera aðra ljóðabók. Hún mun verða full af gömlum ljóðum sem endurspegla á engan hátt tilfinningar mínar eða hugsanir, eins og sú fyrri var, en vonandi eru þarna einhver tímalaus korn sem þola það að koma út svona seint. Hún er s.s. í þróun, og hugmyndin líka, eins og þetta ljóð sem í henni verður:

Þróun ljóðs

Ég er hið ríkjandi ljóð
Sem hef verið í mótun
Allt frá upphafi tungumálsins.

Eftir milljón ára þróun
Frá einhljóðungum
Til flókinna setningasambanda
Hef ég nú birst í þeirri mynd
Sem skekur bókmenntaheiminn
Fullkomnar ljóðagerðina;
Spóka mig í lesendunum
Sjálfstætt og frjálst
Og segi það sem ég vil
Því það skrifaði mig enginn.

Afmælisdagurinn minn

2006-08-12T05:19:00.000-07:00

Ég á afmæli í dag!

Konungsríki Guðs

2006-08-12T05:06:00.000-07:00

Kingdom glory

Sometimes i don´t know why to go
Down that old and sometimes lonely road
It seems like every stumbling stone
Hurts my knees, my feet, and brakes my bones.

Sometimes my worship seems an empty sound
my feet are shaking, where´s that solid ground?
sometimes i´m seeking but I don´t understand
Is this kingdom some kind of wonderland?

Where´s the kingdom, where´s the power?
Is there glory in this very hour?
Where´s the price and where my crown?
I feel like I am just a big fat clown.

I was told to run in this race
And at the finish line i could see Jesus´ face
But at the moment I´m standing completely still
Wondering what is my fathers will..

Konungsríki Guðs er eitthvað sem við höfum oft heyrt talað um. Ríki Guðs er raunverulegt og hluti af okkar lífi, hluti af okkur, í okkur. Þetta er eitthvað sem að við elskum, lifum í, lifum fyrir og þjónum. En hvað er það? Stunum líður okkur eins og í ljóðinu hér að framan. Hvað veldur? Gerum við okkur grein fyrir því hvað ríki Guðs er og hvernig það virkar? Oft er ástæðan fyrir vonbrigðum okkar sú að við vitum ekki alveg hvernig Guðs ríki virkar og byggjum væntingar okkar þess vegna á röngum forsendum. En Guð klikkar ekki, ríki hans er auðugt og okkur þarf ekkert að skorta í neinu.
Jesús Kristur sagði að hann hafi komið til að við hefðum líf, líf í fullri gnægð, og að óvinurinn væri ekki kominn nema til að stela, slátra og eyða (jóh.10:10). Þetta líf er fyrir okkur, hvern og einn kristinn mann eða konu, og það er okkar til að lifa því fyrir hann. Það er líka okkar að láta ekki stela því sem Guð hefur fyrir okkur eða láta einhvern eyða draumunum sem Guð hefur gefið okkur.
Með því að þekkja Ríki Guðs betur og vita hvernig það virkar verðum við betur í stakk búin til að lifa í því. Það segir sig sjálft að við verðum að læra að lifa í því þjóðfélagi sem við erum í. Hvert ríki hefur sín lög og reglur, sín forréttindi og sínar takmarkanir. Hvert ríki hefur sín einkenni, sitt tungumál og sína menningu og sögu. Guðs ríki einnig. Það er misjafnt hvað hægt er að gera í mismunandi ríkjum. Við getum t.d. farið á næstu heilsugæslustöð í færeyjum og fengið ókeypis læknisaðstoð ef við erum skandinavísk, en ef við værum í ameríku þyrftum við að borga háar fjárupphæðir til að fá þar þjónustu. Það er því grundvallaratriði að þekkja til í því ríki sem maður er.
Einhver gæti t.d. verið nýkominn frá ameríku og slasað sig í færeyjum en ekki leitað læknisaðstoðar vegna þess hve mikið það kostar í ameríku. Gerum við ekki einmitt það þegar við lifum í ríki Guðs á jarðneskan hátt. Gerum við ekki einmitt þetta þegar við hugsum á mannlegan máta um það sem Guð vill gera eða hver hann er? Dæmum við ekki stundum ríki Guðs út frá okkar þjóðfélagi, fjölskyldu, kirkju, eigin reynslu og forsendum, og jafnvel vantrú og fordómum.
Ég ætla að halda áfram að líta á ríki Guðs út frá þeim eina punkti sem hægt er að skoða það í réttu ljósi: orði Guðs.

2006-07-24T15:23:00.000-07:00

Við skelltum okkur á Þingvelli og eftirfarandi myndir eru teknar í þeirri ferð. Þetta var frábært ferðalag þar sem við fórum öll fjölskyldan og Kári, Guðrún og Daði. Hvað er þjóðlegra en að vera í lopapeysu á þingvöllum, sofa í tjaldi og reyna að grípa sólargeislann sem smeygir sér framhjá skýunum?
Auðvitað rís upp í manni þjóðerniskenndin og maður fer að syngja: Ó land vors Guð og Guð vors land... eða allt að því. Reyndar var lítið sungið, enda gleymdist gítarinn heima, en í staðinn fórum við að veiða. En Guð var samt með í för. Ég hugsaði líka um það eftir á hversu mikla trú ég hefði og nú kemur veiðisagan:
Áður en við fórum að veiða var ég að hugsa hvort ég ætti ekki að taka með mér stöngina stóru og reyna að kasta út toby eða einhverju sem gæti freystað ísaldarurriðans. Það þótti mér nú samt ólíklegt að kvikindið biti á, enda ekki svo algengt að menn veiði stóra urriða þarna þó þér séu til staðar og bíti stundum á stöng.
Þegar við vorum að finna okkur til um kvöldið sá ég í vöðlunum mínum laxamaðka. Þeir höfðu gleymst þar síðan úr síðustu veiðiferð og voru orðnir slappir, en samt eflaust nothæfir. Það væri hugmynd að nýta þá og kasta þeim fyrir urriðann, láta bara liggja í vatninu þar til sá stóri þefaði þá uppi.
Við keyrðum af stað og ákváðum að reyna fyrir okkur við Öfugsnáða, sem er veiðistaður sem ég hafði heyrt um í vatninu. Þegar þangað kom hittum við eldri mann sem ráðlagði okkur um veiðiskapinn og fleiri voru að veiða. Ég var með allar græjurnar tilbúnar en tók bara með mér flugustöngina og ákvað að renna fyrir bleikjuna en sleppti því að láta út færi fyrir urriðann. Það er svo ólíklegt hvort eð er og hvers vegna ætti maður að vera að eyða tíma í að eltast við eitthvað sem skilar ekki neinu. Ég vissi að það væri bleikja á staðnum og mun meiri líkur á að næla í hana. Sem sagt, ég hafði trú fyrir því að ég gæti veitt bleikju og Kári líka. En ekki meiri en það. Urriðinn var því látinn óáreittur í bili.
Um leið og við komum byrjum við að kasta út með flugunni og fljótlega finnum við staðinn þar sem er krökkt af murtu og einhverjar stærri bleikjur og það er á í hverju kasti. Þetta stóðst alveg væntingar og við fengum það sem við bjuggumst við, jafnvel rúmlega það. Murtan var alveg banhungruð og tók grimmt.
Þarna var líka annar maður að veiðum og hann lét sér fátt um finnast. Sagðist vera búinn að fá einn titt og ekki meira en það. Lét ekki mikið uppi. En það sem við vissum ekki var að hann var ekki að leitast eftir bleikjuveiðinni.
Klukkan tuttugu mínútur í tólf heyri ég skvamp og læti og sný mér við og sé þá hvar maðurinn er að háfa 9 punda urriða, spikfeitann og fallegann. Þetta er nú bara heppni, hugsaði ég (var að réttlæta fyrir mér afstöðu mína að ég hafði haft svona litla trú á urriðanum). Bleikjurnar tóku ekki eins grimmt og áður og ekki eins slæm hugmynd að reyna við urriðann í allri hreinskilni sagt. Ég hristi þetta af mér og hélt áfram að kasta, vitandi það að næsta bleikja gæti verið stærri en sú fyrri. Eftir stutta stund heyri ég aftur skvamp og læti og maðurinn er með urriðabolta á færinu í annað sinn. Sá datt af.
Við Kári skelltum auðvitað spúnum á færið sem líklegra væri að urriðinn tæki. Tókum svo nokkur köst án þess að verða varir. Það var kominn tími til að fara heim í tjald. Konurnar farnar að bíða og lengja eftir köllunum...
Hvað höfum við mikla trú? Er nóg að vita að það sé til urriði í vatninu? Nei, við verðum að leggja út stærri beitu fyrir hann. Oft fáum við það sem við væntum af Guði en við verðum þá að fara og sækjast eftir því, leggja út netin og reyna Guð. Við verðum að framkvæma og hegða okkur og sá eins og við viljum fá frá Guði og ef við væntum stærri og meiri hluta hljótum við að fá stærri og meiri hluti. Við getum verið ánægð með murtuna eða sóst eftir urriðanum. Þeir fiska sem róa, eins er það á hinum andlegu miðum. Góða veiði með Guði.

2006-07-24T15:01:00.000-07:00

Kári og Guðrún skötuhjú

2006-07-24T13:25:00.000-07:00

Hörður og Steinunn í Þingvallasólinni, hvor með sína bumbuna..

2006-07-24T13:09:00.000-07:00

2006-07-24T13:01:00.000-07:00

Þar sem fjársjóður þinn er

2006-07-15T14:27:00.000-07:00

Hverfult er allt heimsins tál
og heimska að sækja í,
það seður aldrei mannsins sál
þótt sumir trúi því.

Horfðu á það sem himins er
en hugsaðu ekki um þann
fjársjóð sem að burtu fer
er feigðin sækir mann.

It´s a girl!!

2006-07-13T16:22:00.000-07:00

Það lítur út fyrir að við séum að fara að kaupa bleiku náttfötin í ár... Kv. Hörður

2006-07-04T03:58:00.000-07:00

Góðan daginn góðir hálsar! Eins og kannski flest ykkar vita er Steinunn ólétt, en ég varð að setja hérna mynd af henni með þessa glæsilegu bumbu. Við erum að fara í sónar í dag og þá getum við fengið að vita hvort það sé stelpa eða strákur... Það er spurning dagsins: ætti maður að fá að vita svoleiðis fyrirfram?

Bráðum kemur dauðinn

2006-07-02T06:14:00.000-07:00

Hún skríður úr ísalarklakanum
sem bráðnar undan viskusól mannanna.
Banvæn leggur hún af stað
og gengur manna á milli
óvelkomnari en þyrnir í auga,
eftirsóttari en Havíla-gull.

Frumstæð skepna, sköpuð til að drepa
stelur, slátrar og eyðir
lífum mannanna barna
sem anda að sér köldum sólargeislunum
í morgunfrosti norðursins
þar sem gasljósin dansa á heiðum himni
og stjörnurnar skína á daginn.

Tunglið og sólin eru uppi á sama tíma
þó annað rísi og hitt hnígi til viðar.
Yfir fjöllunum lafir dauðinn
og í dölunum búa grafirnar
en að lokum snjóar yfir allt
og náttúran er hvít og fögur.

Munkar

2006-06-05T05:39:00.000-07:00

Það voru eitt sinn tveir munkar sem áttu leið í bæinn. Þeir yfirgáfu klaustið saman og þegar þeir komu í þorpið skildu leiðir og hver fór að sinna sínum erindum. Morguninn eftir hittust þeir aftur á fyrirfram ákveðnum stað og lögðu af stað í átt til klaustursins. Eldri munkurinn tók eftir því að hinn yngri var óvenju þögull. Þegar hann spurði hvort eitthvað væri að var honum sagt að honum kæmi það ekki við.
Munkurinn sá að hinn yngri átti í glímu, en hann sagði ekkert. fjarlægðin milli þessara tveggja fór að lengjast. Sá yngri fór að ganga hægar eins og til að búa til bil á milli hans og bróðurins.
Þegar klaustrið var í augsýn og þeir næstum komnir stoppaði sá eldri og beið eftir lærlingi sínum og sagði: ,,segðu mér, vinur, hvað er að angra þig?"
Ungi munkurinn byrjaði að bregðast illa við en þegar hann sá hlýjuna í augum læriföður síns gat hann ekki staðist og sagði: ,,Ég hef syndgað stórlega" Hann grét. ,,Í gær svaf ég hjá konu og yfirgaf heit mín. Ég er ekki verðugur að ganga inn í klaustrið með þér."
Kennarinn tók utan um unga munkinn og sgaði: ,,Við skulum ganga inn saman. Og við skulum ganga í kapelluna saman. Og við skulum játa syndir okkar saman. Enginn nema Guð mun vita hvor okkar það var sem féll."
Lýsir þetta ekki því sem Guð hefur gert fyrir okkur? Þegar við þögum yfir synd okkar þá drögum við okkur í hlé frá honum. Við sjáum hann eins og óvin. Við forðumst nærveru hans. En þeger við játum mistök okkar verðum við meðtekin á ný. Guð verður ekki lengur óvinur heldur vinur. -úr bókinni In the grip of grace eftir Max Lucado

LR heilsu- og fegrunarkerfi

2006-05-06T04:54:00.000-07:00

Ég var að gera bækling fyrir LR. -Good buisness

Veiði

2006-05-05T02:21:00.000-07:00

Ég fór að veiða um daginn. Það er ekki í frásögur færandi nema fyrir það að þetta var í fyrsta skipti sem ég fór í Vífilsstaðavatn. Að sjálfsögðu fékk ég ekki neitt nema einn lítinn bleikjutitt sem ég hristi af önglinum en síðar fékk ég að heyra að bleikjan þar er frekar smá.
Ég lagði af stað úr vesturbænum í sólskini og þegar ég var kominn í Garðabæinn var byrjað að rigna. Það var ekki látið stoppa sig heldur skellti ég mér í vöðlurnar og öslaði út í vatnið. Línan var öll krulluð og snúin og vildi ekki fara út, ég strekkti á henni og sveiflaði fastar svo flugan skrönglaðist út í vatnið á móti vindinum. Vongóður stóð ég og varði vatnið, skipti um flugur og færði mig til, en ekkert gekk.
Nokkrum klukkutímum síðar var ég alveg útveiddur, aflinn var enginn og kuldinn farinn að seytla inn með vatninu sem smyglaði sér ofan í vöðlurnar. Hinir veiðimennirnir komu og fóru, flestir voru farnir heim með öngulinn í rassinum. Ég játaði mig sigraðan og fór aftur í vesturbæinn, aðeins búinn að bleyta í færi, og búinn að hanga úti volkaður, blautur og illa étinn fyrir ekki neitt nema kuldahroll sem skreið ennþá um mig þegar ég var kominn undir sæng og reyndi að fá í mig hita. Í morgun var mér ennþá kalt inn að beini en hugsunin um næsta veiðidag hlýjaði mér og brátt verð ég aftur kominn út í á eða vatn með stöngina að vopni, vongóður og bjartsýnn um betri veiði og gott sumar. Gleðilegt veiðisumar!

Himnaríki eða Helvíti?

2006-05-02T04:29:00.001-07:00

Þessi spurning hefur brunnið á mannkyninu alla tíð: Himnaríki eða Helvíti? Eða eins og grænu hendurnar í myndinni Labrinyth með David Bowie sögðu við stelpuna þegar hún datt í pyttinn: Up or Down,heheheheha? Svo mynduðu þær andlit með puttunum og hlógu að henni þegar hún valdi vitlaust og þá var það orðið of seint. Hefur einhver séð þessa mynd? (sjá til vinstri).

Steikt mynd, en allavegana, þá er til próf sem segir til um hvort maður kemst til himna eða helvítis byggt á boðorðunum 10. Endilega prufið, fékk þetta lánað á síðunni hans J'ons Óskars. Takk fyrir það J'on. www.livingwaters.com/good

Smásaga

2006-04-27T13:57:00.000-07:00

Þá sá ég himininn opinn, og sjá: Hvítur hestur. Sá, sem á honum sat, heitir Trúr og Sannur, hann dæmir og berst með réttvísi. Augu hans eru sem eldslogi og á höfði hans eru mörg ennisdjásn. Og hann ber nafn ritað, sem enginn þekkir nema hann sjálfur. Hann er skrýddur skikkju, blóði drifinni, og nafn hans er: Orðið Guðs. Og hersveitirnar, sem á himni eru, fylgdu honum á hvítum hestum, klæddar hvítu og hreinu líni. Og af munni hans gengur út biturt sverð að slá þjóðirnar með, og hann stjórnar þeim með jánrsprota. Og hann treður vínþröng heiftarreiði guðs hins alvalda. Og á skikkju sinni og lend sinni hefur hann ritað nafn: „Konungur konunga og Drottinn drottna.”…
„Þér hlið, lyftið höfðum
yðar,
hefjið yður, þér öldnu dyr,
að konungur dýrðarinnar
megi inn ganga.”
„Hver er þessi konungur
dýrðarinnar?”
„Það er drottinn, hin
volduga hetja,
Drottinn, bardagahetjan.”
„Þér hlið, lyftið höfðum
yðar,
hefjið yður, þér öldnu dyr,
að konungur dýrðarinnar
megi inn ganga.”
„Hver er þessi konungur
dýrðarinnar?”
„Drottinn hersveitanna,
hann er konungur
dýrðarinnar.”
(Op.19:11-16 og sálm.24:7’10)
Þeir töluðu um að hann hafi ollið uppþoti meðal lýðsins. Sögðu að hann væri hættulegur maður. Samt voru menn ekki sammála um hvað hann hafi gert af sér. Pílatus fann enga sök hjá honum, en Gyðingarnir heimtuðu að fá hann dæmdan. Pílatus vildi láta hann lausan, því siður er á páskum að gefa einum bandingja frelsi. En þeir hrópuðu að þeir vildu frekar að hann sleppti ræningjanum Barabbas, sem var tekinn fyrir upphlaup nokkurt í borginni og manndráp.
Pílatus framseldi því Jesú til að vera krossfestur, og lét okkur fá hann til húðstrýkingar. En hann þvoði hendur sínar með vatni frammi fyrir lýðnum og sagðist vera sýkn af blóði þessa manns. Það var eins og hann væri hræddur við að taka ábyrgðina á aftökunni. Furðulegt! Hann sem hefur krossfest hundrað manns.
Það er einhver óhugur í okkur. Andrúmsloftið er þungt og þykkt. En við verðum að vinna okkar verk svo við tökum manninn og stillum honum upp. Símon tekur svipuna og lætur hana fara vel í hendi sér; á endanum er gaddakúla úr járni, nett og með góðum göddum. Hann lætur hana smella í bakinu á Jesú og blóðið byrjar að leka. Hann er ekki að spara höggin og brátt er allt bakið orðið skinnlaust, tætt og blóðugt. Símon leggur stolt sitt í vinnuna og sér um að allt sé „vel” gert.
Við förum með Jesú inn í höllina og öll herdeildin safnast þar saman og hrúgar sér í kringum hann. Við setjum hann í pupurarauða skikkju, sem hæfir aðeins konungum, og látum hann fá reirsprota í höndina. Til að kóróna þetta er vafin fyrir hann þyrnikóróna, því konungur verður að bera veldistákn sem hæfir stöðu sinni, og er henni troðið á hausinn á honum svo að þyrnarnir stingast vel inn í höfuðleðrið. Hún dettur þá allavegana ekki af þegar hann er kýldur í andlitið.
Við föllum á kné og hyllum hann: „Heill þú, konungur Gyðinga!” Ég tek af honum reirsprotann og lem hann með honum í hausinn. Við hrækjum á hann og hæðum hann og berjum hann eins og harðfisk. Þegar við teljum að komið sé nóg er hann settur í hans eigin klæði og hann leiddur út til krossfestingar.
Ég heyrði að hann væri konungur, hann sagðist vera konungur, en að ríki hans væri annarsstaðar. Einhver sagði að hann væri spámaðurinn, sumir sögðu hann vera Jóhannes upprisinn, eða jafnvel Elía. Einhver hvíslaði því að mér að hann væri Kristur, sonur Guðs, Messías. Aðrir sögðu að hann væri bara venjulegur smiður frá Nasaret. Mér er svosem sama hver hann er, það eina sem ég þarf að hugsa um er að negla hann á krossinn.
Hann er nú svolítið lúinn eftir barsmíðarnar og sár á bakinu eftir húðstrýkinguna. Það er því kannski ekki skrítið að honum þyki krossinn þungur að bera. En hann er alveg að sligast undan, það er eins og hann hafi eitthvað meira á herðum sér en timburbjálka settan saman í kross.
Til að láta þetta ganga betur og fyrr látum við annan mann bera krossin og ganga með hann á eftir honum. Jesús er orðinn svo máttvana að hann ræður varla við hann lengur og hvað þá að hann komist með hann upp á hæðina. En honum fylgir mikill fjöldi fólks er harma hann og gráta hann.
Kannski er það þá satt sem þeir segja: að hann hafi aðeins gjört það sem gott er. Að hann hafi læknað fólk og jafnvel reist það upp frá dauðum. Hann gjörði mikil tákn og var með mikla kenningu um að elska nágungann eins og sjálfan sig. Hann talaði með valdi og jafnvel illir andar hlýddu honum. Eða svo segja þeir allavegana. En ég veit að sjálfur safnaði hann í kring um sig allskonar skríl og sýndi þeim kærleik sem aðrir litu niður á. Fólki sem var bara almúgaskríll og úrhrök, hórkonur og tollheimtumenn og syndarar. Ekki er skrítið að þau elskuðu hann öll, hann var sá eini sem elskaði þau.
En einhver vill láta krossfesta hann, og það er víst mitt verk. Honum er borið vín, blandað myrru, en hann þiggur ekki. Ég negli nagla gegnum hendur hans og fætur og við reisum krossinn upp svo maðurinn hangi. Naglarnir eru sverir og sterkir, þeir ættu að halda honum uppi. Tveir aðrir eru krossfestir með honum, einn til hvorrar handar. Eins er gert við þá.
Pílatus hafði ritað yfirskrift og sett hana á krossinn. Yfirskriftin um sakargift hans er: JESÚS FRÁ NASARET, KONUNGUR GYÐINGA. Þetta er ritað á hebresku, latínu og grísku svo allir geti lesið það. Æðstu prestar Gyðinga vilja fá því breytt, en það sem Pílatus hafði skrifað, það hafði hann skrifað.
Fólk sem gengur framhjá gerir grín að honum og segir: Ef að þú ert sonur guðs, stígðu þá niður af krossinum svo við getum trúað. Þú sem brýtur niður musterið og reisir það á þremur dögum, bjarga þú nú sjálfum sér. Þeir smána hann einnig á sama hátt sem krossfestir eru með honum og við líka sem krossfestum hann.
Ég er samt með hugann við annað, við skiptum nefnilega klæðum hans á milli okkar. Það er óþarfi að láta gott efni fara til spillis, um að gera að nýta þetta eins og hægt er. En kirtill hans er saumlaus og í staðinn fyrir að eyðileggja hann með því að rífa hann í sundur, þá köstum við upp á hver fær hann. Og heppnin er greinilega með mér í dag. Þetta er ágætis kirtill sem ég fæ.
Ég ráfa aðeins um og er bara sáttur við að hafa komið einhverju í verk í dag. Það er skemmtilegra að krossfesta mann en að standa vörð fyrir utan læstar dyr. Það er meira um að vera.
En það er orðið dimmt! Um miðjan dag? Fólkið er órólegt út af þessu og sumir virðast örvænta. Það er ekki skrítið. Þetta er ekki eðlilegt! Hvernig get ég haft stjórn á þessu, keisarinn verður ekki ánægður ef fólkið verður með læti. Sumir hlaupa inn til sín, aðrir vita ekkert hvað er að gerast. Enda gerist ekkert. Það er bara myrkur. Og tíminn líður.
Ætli þetta sé vegna þess að Jesú hefur verið krossfestur? Ætli hann sé sá sem hann segist vera? Hann lítur ekki út fyrir að vera lygari, kannski sagði hann satt. Geta lygarar gert tákn eins og hann? Hver er þessi maður?
Jesús hrópar á krossinum: MIG ÞYRSTIR! Og félagar mínir færa honum edik að drekka. En ég stend bara og horfi á hann krossfestan; Jesú frá Nazaret, konung Gyðinga, særðan og hæddan og smáðan og kramin.
Og hann lýkur aftur upp munni sínum og segir: Það er fullkomnað! Svo hneigir hann höfuðið niður og deyr; en á sömu stundu rifnar fortjaldið í musterinu í tvennt. Ég lít á hundraðshöfðingann furðu lostinn og hann segir: Sannarlega var þessi maður sonur guðs. Og í höfði mér hljóma orðin sem Jesú sagði: Það er fullkomnað! En ég skil þau ekki. Hvað er fullkomnað?
…
Hver trúði því, sem oss var boðað, og hverjum varð armleggur Drottins opinber? Hann rann upp eins og viðarteinungur fyrir augliti hans og sem rótarkvistur úr þurri jörð. Hann var hvorki fagur né glæsilegur á að líta, né álitlegur, svo að oss fyndist til um hann. Hann var fyrirlitinn, og menn forðuðust hann, harmkvælamaður og kunnugur þjáningum, líkur manni, er menn byrgja fyrir andlit sín, fyrirlitinn og vér mátum hann einskis.
En vorar þjáningar voru það, sem hann bar, og vor harmkvlæli, er hann á sig lagði. Vér álitum hann refsaðan, sleginn af Guði og lítilllættan, en hann var særður vegna vorra synda og kraminn vegna vorra misgjörða. Hegningin sem vér höfðum til unnið, kom niður á honum, og fyrir hans benjar urðum við heilbrigðir…
Gjörið því iðrun og snúið yður, að syndir yðar verði afmáðar.
(Jes.53:1-5 og Post.3:19)

Alþingi á Himnum?

2006-04-23T12:40:00.000-07:00

Af hverju er ekkert alþingi á himnum? Jú, það er ekki lýðræði. Það eru aldrei kosningar, engir flokkar sem skipta með sér atkvæðum, málefnum og fólki. Það er ekkert að ræða um, ákveða, setja í lög. Það er ekkert við konungsríki sem mun nokkurn tímann breytast. Hann einn er Guð, konungurinn, einvaldur, alltaf, hefur alltaf verið það, mun alltaf vera það og hann fer aldrei í frí.
Við erum mjög lýðræðislega hugsandi, enda ólumst við upp við það að hægt sé að rökræða hlutina, komast að málamiðlun, endurskoða og breyta. Kjósa nýja stjórn ef okkur líkar ekki hina. Og vegna gæsku Guðs megum við kjósa. í Konungsríki Guðs höfum við tvo reiti til að merkja í: Já, eða Nei.
Þeir sem ekki vilja vera með í ríki Guðs og hlýða honum, fylgja hans reglum, viðurkenna vald hans, gefa sig í þjónustu hans, þeir geta sleppt því og farið á mis við öll þau fríðindi sem því fylgja. Þeir munu teljast óvinir Guðs og er frjálst að lifa í syndum sínum og tortímast þegar reiði Guðs kemur yfir þá. (Jóh 3:36 Sá sem trúir á soninn, hefur eilíft líf, en sá sem óhlýðnast syninum, mun ekki sjá líf, heldur varir reiði Guðs yfir honum)
Hinir sem vilja ganga inn í himneska dýrð og eilífan fögnuð með Guði á himnum og játast honum geta meðtekið frelsið í Jesú Kristi, gert iðrun og snúið sér til góðra verka sem Guð hefur kallað þá til. Þeir munu ekki sjá reiði Guðs á efsta degi heldur teljast vinir, bræður, synir og eiga erfðarétt og greiðan aðgang að blessunum Guðs bæði núna og síðar. Takið eftir, NÚNA. Himnaríki er ekki bara eftir dauðann, ekki bara staður sem Guð setur fólk í, heldur setti hann ríkið í fólk(Luk 17:21 Ekki munu menn segja: Sjá, þar er það eða hér er það, því Guðs ríki er innra með yður.") Annars er þetta falleg mynd af alþingish

Nýtt blogg

2006-04-23T07:30:00.000-07:00

Þar sem blogcentral og circus eru komin í eina sæng ákvað ég að hætta að vera það. Ég var svosem búinn að missa áhugann á því vegna sora, auglýsinga og slæmrar ímyndar. Einnig var ég ekki búinn að blogga mikið undanfarið og allt komið í klessu, ekki spyrja mig af hverju. Stundum eru tölvur og tækni bara ekki mín sterkasta hlið...

Allavegana, hér verður meira fjör og glens. Endilega fylgist með, takið þátt í könnunum, hafið skoðanir, lesið, uppfræðist og látið í ykkur heyra. Kveðja, Hörður